تو با ايمان خود بمان و من با گناه خودم

از گناه نگو . . . از تن پر حسرت من و نيازم به گناهی شيرين

از تنهايي نگو . . . كه ديده ام لحظه ی ويران شدنم را . .

از پاكي نگو . . . چشمان هرزه ام را ، من مي پرستم

از فردا نگو . . . مقصدم ديروز است . .

از مرگ نگو . . . كه سكوت قبرم . . نقطه ي عطف من است

از كفر نگو . . . حسرتی در دل من مانده كه آن . .

                                    بوسه ی لبهای خداست . .